Καμιά φορά αναρωτιέμαι: οι δημοσιογράφοι που καλύπτουν τα πολιτιστικά πως επιλέχθηκαν να το κάνουν; Υπάρχει στο MEGA πχ αυτή η ανεκδιήγητη που βγάζουν στις ειδήσεις να τα λέει με ένα ύφος που προσωπικά μου προκαλεί οίκτο. Πέρα από αυτό κατά καιρούς έχουμε ακούσει από τα στόματα αυτών των γενναίων δημοσιοκάφρων (που τους λέει κι ο Πανούσης) διάφορα ξεκαρδιστικά. Αξέχαστη ατάκα: "…στο 2ο μέρος ερμήνεψαν τη Σεχραζάντ των Ρίμσκι και Κόρσακοφ". Χρυσή μου, αν δεν ξέρεις άνοιξε μια εγκυκλοπαίδεια, κάνε μια γκουγκλιά, κάτι, αλλιώς τι σε κρατάνε εκεί, τόσο δύσκολο είναι ή τόσο πολύ βαριέσαι;
Το in.gr πάλι προσφάτως μετέτρεψε τον Προκόφιεφ σε Προκόπη…
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πχιοτητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πχιοτητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
16/12/09
Πως να διορθώσετε ένα τραγούδι
(Αναδημοσιεύω από το Boom Town, τη στήλη της Kara Swisher στο All Things Digital.)
Πρώτα το αφόρητα σαχλό και γτπ original:
Και κατόπιν η βελτιωμένη, αριστουργηματική έκδοση:
Πρώτα το αφόρητα σαχλό και γτπ original:
Και κατόπιν η βελτιωμένη, αριστουργηματική έκδοση:
Ετικετες
ερμηνεια,
πχιοτητα,
τεχνικες εκτελεσης
8/11/09
Μεγαλοπρεπείς ανοησίες σπουδαίων συνθετών
Ο Ρομαντισμός κατέληξε για το Γερμανόφωνο κόσμο κάτι σαν εθνική υπόθεση. Οι άλλοι είχαν εθνικές σχολές, Γερμανοί και Αυστριακοί είχαν τον Ρομαντισμό. Η ιδέα της μεγάλης γερμανικής κουλτούρας ενηλικιώθηκε αναθρεμμένη με το ρομαντικό ιδεώδες. Όχι χωρίς παρατράγουδα.
Το πόσο το είχαν πάρει "πατριωτικά" (εντός κι εκτός εισαγωγικών) το θέμα φαίνεται για παράδειγμα από διάφορες εξαιρετικά ατυχείς δηλώσεις του Arnold Schoenberg όπως το ότι το δωδεκάφθογγο "θα εξασφαλίσει την ανωτερότητα της γερμανικής μουσικής για τα επόμενα 100 χρόνια". Εκτός από διάφορα τέτοια χαριτωμένα με τα οποία το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πια είναι να χαμογελάμε είχαμε και πιο εντυπωσιακές παρενέργειες.
Ξεκινούμε λοιπόν με το πρωτότυπο:
Georg Friedrich Handel: Concerto grosso in B-dur, op. 6 Nr. 7
την Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου στους Αγρούς διευθύνει η Iona Brown (εντάξει δεν είναι και η τέλεια εκτέλεση αλλά αυτή μου βρίσκεται πρόχειρη)
Πως σας φάνηκε ο Handel;
Του Schoenberg πάντως το κοντσέρτο αυτό φαίνεται ότι δεν του άρεσε καθόλου, δεν το έβρισκε αντάξιο της μεγάλης γερμανικής παράδοσης. Έτσι θεώρησε χρέος του να προχωρήσει σε μια πράξη μουσικού/συνθετικού ρεβιζιονισμού και να διορθώσει τον Handel που κάνει αυτή που είχε παρουσιάσει ο Σουηδός (όπου αποφάσισε "να δώσει στον Brahms τη φωνή που του άξιζε") να μοιάζει με πταισματάκι.
Το αποτέλεσμα αυτής της ανιδιοτελούς και αλτρουιστικής, ανθρωπιστικής θα λέγαμε, καλλιτεχνικής επέμβασης ήταν το Κοντσέρτο για Κουαρτέτο Εγχόρδων και Ορχήστρα. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Schoenberg:
Δεν ξέρω πως να αντιδράσω διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, να οργιστώ ή να καγχάσω, διότι η διόρθωση των "Χαιντελικών κουσουριών" με "πραγματική ουσία" κατέληξε στο ακόλουθο έκτρωμα:
Τώρα μάλιστα, είναι τέλειο! Πραγματική Ουσία! Το έσωσες το εργάκι, μεγάλε, και μαζί με αυτό την τιμή της γερμανικής μουσικής.
Τελικά εκτός των άλλων είναι και μεγάλος πρόδρομος του μεταμοντερνισμού ο Αρνόλδος…
Εκεί που το έργο ήταν ένα αξιοπερίεργο που παρουσιαζόταν αραιά και που μόνο και μόνο για λόγους ικανοποίησης της περιέργειας ενός πολύ εξειδικευμένου κοινού, τελευταία έκπληκτος συναντώ με όλο και αυξανόμενη συχνότητα νέες ηχογραφήσεις. Εγώ πάντως σας έβαλα την ηχογράφηση του έργου με το Fred Sherry Quartet και το Twentieth Century Classics Ensemble υπό τη διεύθυνση του Robert Craft (άλλη τρελή περιπτωσάρα κι αυτός), διότι αυτήν ξέρω, αυτήν εμπιστεύομαι.
(Ηθικόν Δίδαγμα: Βλέπεις, μάγειρα, τι κάνει ο πολύς Wagner?)
Το πόσο το είχαν πάρει "πατριωτικά" (εντός κι εκτός εισαγωγικών) το θέμα φαίνεται για παράδειγμα από διάφορες εξαιρετικά ατυχείς δηλώσεις του Arnold Schoenberg όπως το ότι το δωδεκάφθογγο "θα εξασφαλίσει την ανωτερότητα της γερμανικής μουσικής για τα επόμενα 100 χρόνια". Εκτός από διάφορα τέτοια χαριτωμένα με τα οποία το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πια είναι να χαμογελάμε είχαμε και πιο εντυπωσιακές παρενέργειες.
Ξεκινούμε λοιπόν με το πρωτότυπο:
Georg Friedrich Handel: Concerto grosso in B-dur, op. 6 Nr. 7
την Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου στους Αγρούς διευθύνει η Iona Brown (εντάξει δεν είναι και η τέλεια εκτέλεση αλλά αυτή μου βρίσκεται πρόχειρη)
Πως σας φάνηκε ο Handel;
Του Schoenberg πάντως το κοντσέρτο αυτό φαίνεται ότι δεν του άρεσε καθόλου, δεν το έβρισκε αντάξιο της μεγάλης γερμανικής παράδοσης. Έτσι θεώρησε χρέος του να προχωρήσει σε μια πράξη μουσικού/συνθετικού ρεβιζιονισμού και να διορθώσει τον Handel που κάνει αυτή που είχε παρουσιάσει ο Σουηδός (όπου αποφάσισε "να δώσει στον Brahms τη φωνή που του άξιζε") να μοιάζει με πταισματάκι.
Το αποτέλεσμα αυτής της ανιδιοτελούς και αλτρουιστικής, ανθρωπιστικής θα λέγαμε, καλλιτεχνικής επέμβασης ήταν το Κοντσέρτο για Κουαρτέτο Εγχόρδων και Ορχήστρα. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Schoenberg:
I was mainly intent on removing the defects of the Handelian style. Just as Mozart did with Handel’s Messiah, I have had to get rid of whole handfuls of rosalias and sequences, replacing them with real substance. I also did my best to deal with the other main defect of the Handelian style, which is that the theme is always best when it first appears and grows steadily more insignificant and trivial in the course of the piece.
Δεν ξέρω πως να αντιδράσω διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, να οργιστώ ή να καγχάσω, διότι η διόρθωση των "Χαιντελικών κουσουριών" με "πραγματική ουσία" κατέληξε στο ακόλουθο έκτρωμα:
Τώρα μάλιστα, είναι τέλειο! Πραγματική Ουσία! Το έσωσες το εργάκι, μεγάλε, και μαζί με αυτό την τιμή της γερμανικής μουσικής.
Τελικά εκτός των άλλων είναι και μεγάλος πρόδρομος του μεταμοντερνισμού ο Αρνόλδος…
Εκεί που το έργο ήταν ένα αξιοπερίεργο που παρουσιαζόταν αραιά και που μόνο και μόνο για λόγους ικανοποίησης της περιέργειας ενός πολύ εξειδικευμένου κοινού, τελευταία έκπληκτος συναντώ με όλο και αυξανόμενη συχνότητα νέες ηχογραφήσεις. Εγώ πάντως σας έβαλα την ηχογράφηση του έργου με το Fred Sherry Quartet και το Twentieth Century Classics Ensemble υπό τη διεύθυνση του Robert Craft (άλλη τρελή περιπτωσάρα κι αυτός), διότι αυτήν ξέρω, αυτήν εμπιστεύομαι.
(Ηθικόν Δίδαγμα: Βλέπεις, μάγειρα, τι κάνει ο πολύς Wagner?)
Ετικετες
Κεφτεδακια,
προπαγανδα,
πχιοτητα,
Arnold Schoenberg,
Georg Friedrich Handel
17/10/09
Σοσιαλιστικός ρεαλισμός made in USA
Εναλλακτικός τίτλος: Μουσική με το κιλό.
Ακούμε την 50ή (από τις 60-τόσες που μας άφησε ― τι κρίμα που δεν πρόλαβε να ξεπεράσει τον Haydn!) Συμφωνία του αμερικανοαρμένιου Alan Hovhaness.
Τι Stockhausen και κολοκύθια; O Hovhaness είναι (ήταν) το μέλλον της σύγχρονης μουσικής. Τον ακούει η κυρία Κούλα στον τρίτο και δεν παθαίνει αποπληξία όπως με τον Karlheinz. Τον συνιστούν 36 κατασκευαστές πλυντηρίων και άλλοι τόσοι όπου γης Λεωτσάκοι (που έγραψαν και αυτό το εκπληκτικό λήμμα στην wikipedia). Τον συνιστούσε και το πάλαι ποτέ Classic CD (ίσως για αυτό είναι πάλαι ποτέ ― τα σημερινά αντίστοιχα συνιστούν ενορχηστρώσεις Στοκόφσκι, αυτά ξέρουν).
Alan Hovhaness, κυρίες και κύριοι, διότι η Ευγενία Μανωλίδου ΤΩΡΑ δικαιώνεται!
Ακούμε την 50ή (από τις 60-τόσες που μας άφησε ― τι κρίμα που δεν πρόλαβε να ξεπεράσει τον Haydn!) Συμφωνία του αμερικανοαρμένιου Alan Hovhaness.
Τι Stockhausen και κολοκύθια; O Hovhaness είναι (ήταν) το μέλλον της σύγχρονης μουσικής. Τον ακούει η κυρία Κούλα στον τρίτο και δεν παθαίνει αποπληξία όπως με τον Karlheinz. Τον συνιστούν 36 κατασκευαστές πλυντηρίων και άλλοι τόσοι όπου γης Λεωτσάκοι (που έγραψαν και αυτό το εκπληκτικό λήμμα στην wikipedia). Τον συνιστούσε και το πάλαι ποτέ Classic CD (ίσως για αυτό είναι πάλαι ποτέ ― τα σημερινά αντίστοιχα συνιστούν ενορχηστρώσεις Στοκόφσκι, αυτά ξέρουν).
Alan Hovhaness, κυρίες και κύριοι, διότι η Ευγενία Μανωλίδου ΤΩΡΑ δικαιώνεται!
Ετικετες
Ευγενια Μανωλιδου,
πχιοτητα,
Συγχρονη Μουσικη,
Alan Hovhaness
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)