[Το κείμενο που ακολουθεί είναι κατά κάποιον τρόπο συνέχεια αυτού]
Με τον Alvin Lucier ασχολήθηκα ξανά. Το έργο του I am sitting in a room (1969) θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της πειραματικής μουσικής του 20ού αιώνα. Σήμερα το κατατάσσουμε (μαζί με αρκετά άλλα έργα του Lucier) στη λεγόμενη Process Music, δηλ. μουσική που φτιάχνεται μέσα από κάποια διαδικασία η οποία μάλιστα γίνεται άμεσα αντιληπτή στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα. Η πρώτη φάση του μινιμαλισμού λόγω της αυστηρότητας των έργων που έδωσε θεωρείται ότι ανήκει στην Process Music, είναι μια υποπερίπτωσή της.
Το πρόβλημα είναι ότι ο όρος Process Music επινοήθηκε εκ των υστέρων από μουσικολόγους, παρομοίως ο όρος μινιμαλισμός εμφανίστηκε πρώτα στα εικαστικά και χρησιμοποιήθηκε εκ των υστέρων για να περιγράψει τη μουσική που κάποιοι συνθέτες έφτιαξαν περίπου την ίδια περίοδο με τους πρώτους μινιμαλιστές εικαστικούς. Την εποχή που συμβαίνουν όλα αυτά, αυτοί οι όροι καθώς και τα πάθη και οι αντιπαλότητες που ακολούθησαν ανάμεσα στα αντίστοιχα στρατόπεδα, δεν υπήρχαν. Οι συνθέτες εκείνοι θεωρούσαν ότι ανήκουν σε έναν κοινό χώρο, αυτόν της πειραματικής μουσικής και ήταν ενήμεροι για τους προβληματισμούς και τις κατευθύνσεις των συναδέλφων τους. Ο Lucier ποτέ δεν έκρυψε ότι η πιο σημαντική επιρροή για το έργο αυτό είναι το It's gonna rain (1965) του Steve Reich, που σήμερα θεωρείται ένα από τα πρώτα μινιμαλιστικά μουσικά έργα.
Με τον Alvin Lucier ασχολήθηκα ξανά. Το έργο του I am sitting in a room (1969) θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της πειραματικής μουσικής του 20ού αιώνα. Σήμερα το κατατάσσουμε (μαζί με αρκετά άλλα έργα του Lucier) στη λεγόμενη Process Music, δηλ. μουσική που φτιάχνεται μέσα από κάποια διαδικασία η οποία μάλιστα γίνεται άμεσα αντιληπτή στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα. Η πρώτη φάση του μινιμαλισμού λόγω της αυστηρότητας των έργων που έδωσε θεωρείται ότι ανήκει στην Process Music, είναι μια υποπερίπτωσή της.
Το πρόβλημα είναι ότι ο όρος Process Music επινοήθηκε εκ των υστέρων από μουσικολόγους, παρομοίως ο όρος μινιμαλισμός εμφανίστηκε πρώτα στα εικαστικά και χρησιμοποιήθηκε εκ των υστέρων για να περιγράψει τη μουσική που κάποιοι συνθέτες έφτιαξαν περίπου την ίδια περίοδο με τους πρώτους μινιμαλιστές εικαστικούς. Την εποχή που συμβαίνουν όλα αυτά, αυτοί οι όροι καθώς και τα πάθη και οι αντιπαλότητες που ακολούθησαν ανάμεσα στα αντίστοιχα στρατόπεδα, δεν υπήρχαν. Οι συνθέτες εκείνοι θεωρούσαν ότι ανήκουν σε έναν κοινό χώρο, αυτόν της πειραματικής μουσικής και ήταν ενήμεροι για τους προβληματισμούς και τις κατευθύνσεις των συναδέλφων τους. Ο Lucier ποτέ δεν έκρυψε ότι η πιο σημαντική επιρροή για το έργο αυτό είναι το It's gonna rain (1965) του Steve Reich, που σήμερα θεωρείται ένα από τα πρώτα μινιμαλιστικά μουσικά έργα.