100 χρόνια από τη γέννηση του Leonard Bernstein

(25 Αυγούστου 1918)

Αφιέρωμα από τους New York Times.

Και η απάντησή του στο ερώτημα: τι σημαίνει η μουσική;

"No matter what stories people tell you about what music means, forget them. Stories are not what music is. Music just is."

Όπερα στη Νέα Υόρκη - πού είναι η Πολιτεία;

Οι New York Times αναρωτιούνται πώς θα σωθεί η New York City Opera. Είδατε πουθενά κραυγές "να επέμβει η Πολιτεία";

Ο Merce Cunningham προετοιμάζει την επόμενη ημέρα ...

χωρίς αυτόν.

Ιστορικά ΙΙΙ - ακόμη πιο παλιά, αναμνήσεις του Chopin και του Liszt

Αυτό το άρθρο (πάλι από το αρχείο των New York Times) θα μπορούσα να το παραθέσω χωρίς περαιτέρω σχόλια. Δημοσιεύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1874 στους New York Times και αναφέρεται σε ένα καλοκαίρι της δεκαετίας του 1840. Μπορείτε άραγε να σκεφθείτε πώς θα ήταν οι βραδιές εκείνες; Να ακούτε τους σημαντικότερους πιανίστες της εποχής να παίζουν τα έργα τους (φαντάζομαι την επιδειξιομανία του Liszt) αλλά και πραγματικά σπουδαία μουσική; Πολύ ενδιαφέρον ότι ο Chopin, απευθυνόμενος προς τον Liszt, στους μεγάλους συνθέτες κατατάσσει, δίπλα στον Beethoven, και τον (όχι και πολυ-παιγμένο στις μέρες μας) Weber.

Ιστορικά ΙΙ - συνέντευξη μ' ένα πιανίστα το 1912

O αυστριακός πιανίστας Gottfried Galston δίνει συνέντευξη στους Νew York Times εν όψει περιοδείας του στις ΗΠΑ το 1912 (ημερομηνία δημοσίευσης: 4 Νοεμβρίου 1912). Ο Scriabin, ο Ravel, ο Debussy, ο Busoni είναι σύγχρονοί του. Του άρεσει η μουσική για πιάνο του Schoenberg (την περίοδο της ελεύθερης ατονικότητας του τελευταίου - αναφέρεται στα Drei Klavierstücke, op. 11), αλλά δεν την εκτελεί, επειδή δεν την έχει καταλάβει ακόμη. Μεγάλους συνθέτες θεωρεί τους J.S. Bach, Beethoven, Chopin, Liszt και Brahms, μολονότι στα κοντσέρτα του τελευταίου δεν βρίσκει την πρωτοτυπία του Liszt. O Ravel του φαίνεται πιο ζωηρός από τον Debussy. Δεν εκτελεί το κοντσέρτο του Τchaikovsky για πιάνο, αλλά του αρέσει ο Rachmaninov. Xαρακτηρίζει γλυκανάλατο ("common sweet stuff") το κοντσέρτο του Grieg για πιάνο. Απόψεις μιας άλλης εποχής, πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Αυστρία και η Ρωσία ήταν ακόμη Αυτοκρατορίες. Στο βιολί μεσουρανεί ο Ysaye, στο πιάνο ως δάσκαλος ο Rubinstein. Νομίζω ότι η συνέντευξη αυτή είναι μια καλή (όχι, φυσικά, πλήρης) φωτογραφία του μουσικού κόσμου και του πιάνου της εποχής.

Καινούρια όπερα; Καλή ιδέα. Καλή τύχη. 2

The update of the update. Δύο νέα άρθρα για την καινούρια όπερα του John Adams που είχα αναφέρει στην ενημέρωση παλιότερης ανάρτησης, το πρώτο από το διαδικτυακό περιοδικό Slate και το δεύτερο από τους Times της Νέας Υόρκης, σχετικά με την πρεμιέρα της όπερας στην Μετ.

Bonus ένα άρθρο που θα ήθελα να γράψω εγώ. (Προτείνω να ψάξετε λίγο το Music Box του Slate. Θα βρείτε ενδιαφέροντα κείμενα.)

Καινούρια όπερα; Καλή ιδέα. Καλή τύχη.

Διαβάζοντας σήμερα το πρωί τους New York Times έπεσα σε ένα άρθρο με θέμα τις δυσκολίες μιας καινούριας παραγωγής όπερας. Το ενδιαφέρον είναι πως κάνει μια ανασκόπηση των σημαντικότερων νέων παραγωγών των τελευταίων τεσσάρων-πέντε χρόνων. Οι παρατηρήσεις του πολύ εύστοχες.

Update

Επίσης εδώ θα βρείτε ένα άρθρο μαζί με ένα βίντεο για την πρεμιέρα της όπερα του John Adams "Dr. Atomic" στη Met.