(Η εικόνα είναι από αυτήν την ανάρτηση στο blog Technically incorrect του Chris Matyszczyk)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κεφτεδακια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κεφτεδακια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
20/3/10
8/11/09
Μεγαλοπρεπείς ανοησίες σπουδαίων συνθετών
Ο Ρομαντισμός κατέληξε για το Γερμανόφωνο κόσμο κάτι σαν εθνική υπόθεση. Οι άλλοι είχαν εθνικές σχολές, Γερμανοί και Αυστριακοί είχαν τον Ρομαντισμό. Η ιδέα της μεγάλης γερμανικής κουλτούρας ενηλικιώθηκε αναθρεμμένη με το ρομαντικό ιδεώδες. Όχι χωρίς παρατράγουδα.
Το πόσο το είχαν πάρει "πατριωτικά" (εντός κι εκτός εισαγωγικών) το θέμα φαίνεται για παράδειγμα από διάφορες εξαιρετικά ατυχείς δηλώσεις του Arnold Schoenberg όπως το ότι το δωδεκάφθογγο "θα εξασφαλίσει την ανωτερότητα της γερμανικής μουσικής για τα επόμενα 100 χρόνια". Εκτός από διάφορα τέτοια χαριτωμένα με τα οποία το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πια είναι να χαμογελάμε είχαμε και πιο εντυπωσιακές παρενέργειες.
Ξεκινούμε λοιπόν με το πρωτότυπο:
Georg Friedrich Handel: Concerto grosso in B-dur, op. 6 Nr. 7
την Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου στους Αγρούς διευθύνει η Iona Brown (εντάξει δεν είναι και η τέλεια εκτέλεση αλλά αυτή μου βρίσκεται πρόχειρη)
Πως σας φάνηκε ο Handel;
Του Schoenberg πάντως το κοντσέρτο αυτό φαίνεται ότι δεν του άρεσε καθόλου, δεν το έβρισκε αντάξιο της μεγάλης γερμανικής παράδοσης. Έτσι θεώρησε χρέος του να προχωρήσει σε μια πράξη μουσικού/συνθετικού ρεβιζιονισμού και να διορθώσει τον Handel που κάνει αυτή που είχε παρουσιάσει ο Σουηδός (όπου αποφάσισε "να δώσει στον Brahms τη φωνή που του άξιζε") να μοιάζει με πταισματάκι.
Το αποτέλεσμα αυτής της ανιδιοτελούς και αλτρουιστικής, ανθρωπιστικής θα λέγαμε, καλλιτεχνικής επέμβασης ήταν το Κοντσέρτο για Κουαρτέτο Εγχόρδων και Ορχήστρα. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Schoenberg:
Δεν ξέρω πως να αντιδράσω διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, να οργιστώ ή να καγχάσω, διότι η διόρθωση των "Χαιντελικών κουσουριών" με "πραγματική ουσία" κατέληξε στο ακόλουθο έκτρωμα:
Τώρα μάλιστα, είναι τέλειο! Πραγματική Ουσία! Το έσωσες το εργάκι, μεγάλε, και μαζί με αυτό την τιμή της γερμανικής μουσικής.
Τελικά εκτός των άλλων είναι και μεγάλος πρόδρομος του μεταμοντερνισμού ο Αρνόλδος…
Εκεί που το έργο ήταν ένα αξιοπερίεργο που παρουσιαζόταν αραιά και που μόνο και μόνο για λόγους ικανοποίησης της περιέργειας ενός πολύ εξειδικευμένου κοινού, τελευταία έκπληκτος συναντώ με όλο και αυξανόμενη συχνότητα νέες ηχογραφήσεις. Εγώ πάντως σας έβαλα την ηχογράφηση του έργου με το Fred Sherry Quartet και το Twentieth Century Classics Ensemble υπό τη διεύθυνση του Robert Craft (άλλη τρελή περιπτωσάρα κι αυτός), διότι αυτήν ξέρω, αυτήν εμπιστεύομαι.
(Ηθικόν Δίδαγμα: Βλέπεις, μάγειρα, τι κάνει ο πολύς Wagner?)
Το πόσο το είχαν πάρει "πατριωτικά" (εντός κι εκτός εισαγωγικών) το θέμα φαίνεται για παράδειγμα από διάφορες εξαιρετικά ατυχείς δηλώσεις του Arnold Schoenberg όπως το ότι το δωδεκάφθογγο "θα εξασφαλίσει την ανωτερότητα της γερμανικής μουσικής για τα επόμενα 100 χρόνια". Εκτός από διάφορα τέτοια χαριτωμένα με τα οποία το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πια είναι να χαμογελάμε είχαμε και πιο εντυπωσιακές παρενέργειες.
Ξεκινούμε λοιπόν με το πρωτότυπο:
Georg Friedrich Handel: Concerto grosso in B-dur, op. 6 Nr. 7
την Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου στους Αγρούς διευθύνει η Iona Brown (εντάξει δεν είναι και η τέλεια εκτέλεση αλλά αυτή μου βρίσκεται πρόχειρη)
Πως σας φάνηκε ο Handel;
Του Schoenberg πάντως το κοντσέρτο αυτό φαίνεται ότι δεν του άρεσε καθόλου, δεν το έβρισκε αντάξιο της μεγάλης γερμανικής παράδοσης. Έτσι θεώρησε χρέος του να προχωρήσει σε μια πράξη μουσικού/συνθετικού ρεβιζιονισμού και να διορθώσει τον Handel που κάνει αυτή που είχε παρουσιάσει ο Σουηδός (όπου αποφάσισε "να δώσει στον Brahms τη φωνή που του άξιζε") να μοιάζει με πταισματάκι.
Το αποτέλεσμα αυτής της ανιδιοτελούς και αλτρουιστικής, ανθρωπιστικής θα λέγαμε, καλλιτεχνικής επέμβασης ήταν το Κοντσέρτο για Κουαρτέτο Εγχόρδων και Ορχήστρα. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Schoenberg:
I was mainly intent on removing the defects of the Handelian style. Just as Mozart did with Handel’s Messiah, I have had to get rid of whole handfuls of rosalias and sequences, replacing them with real substance. I also did my best to deal with the other main defect of the Handelian style, which is that the theme is always best when it first appears and grows steadily more insignificant and trivial in the course of the piece.
Δεν ξέρω πως να αντιδράσω διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, να οργιστώ ή να καγχάσω, διότι η διόρθωση των "Χαιντελικών κουσουριών" με "πραγματική ουσία" κατέληξε στο ακόλουθο έκτρωμα:
Τώρα μάλιστα, είναι τέλειο! Πραγματική Ουσία! Το έσωσες το εργάκι, μεγάλε, και μαζί με αυτό την τιμή της γερμανικής μουσικής.
Τελικά εκτός των άλλων είναι και μεγάλος πρόδρομος του μεταμοντερνισμού ο Αρνόλδος…
Εκεί που το έργο ήταν ένα αξιοπερίεργο που παρουσιαζόταν αραιά και που μόνο και μόνο για λόγους ικανοποίησης της περιέργειας ενός πολύ εξειδικευμένου κοινού, τελευταία έκπληκτος συναντώ με όλο και αυξανόμενη συχνότητα νέες ηχογραφήσεις. Εγώ πάντως σας έβαλα την ηχογράφηση του έργου με το Fred Sherry Quartet και το Twentieth Century Classics Ensemble υπό τη διεύθυνση του Robert Craft (άλλη τρελή περιπτωσάρα κι αυτός), διότι αυτήν ξέρω, αυτήν εμπιστεύομαι.
(Ηθικόν Δίδαγμα: Βλέπεις, μάγειρα, τι κάνει ο πολύς Wagner?)
Ετικετες
Κεφτεδακια,
προπαγανδα,
πχιοτητα,
Arnold Schoenberg,
Georg Friedrich Handel
27/12/08
Κεφτεδάκια à la Chef
Αγαπητές φίλες και... φίλοι (πανάθεμά σας),
μέρες που είναι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μια από τις κλασικές συνταγές μου, τα κεφτεδάκια à la Chef (και όχι αυτήν την απατεωνιά που είχε ανεβάσει παλιότερα το αδέσποτο). Θα σας περιγράψω τη συνταγή στο γνωστό, λακωνικό μου ύφος.
Υλικά
1/3 kg μοσχαρίσιο κιμά
1/3 kg σιλικόνη σε σκόνη
2 κουταλιές ζωμός τομάτας (προαιρετικά)
6 φρυγανιές τριμμένες
1 μεσαίο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
κάπαρη
Μπαχάρι
Κύμινο - Κανέλα (προαιρετικά)
1 αυγό
1/2 kg φέτες ροκανίδια
νερό
Προετοιμασία
1. Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι και το σκόρδο, αν μπορείτε, αλλιώς στο multi για να τελειώνετε.
2. Πίνετε ένα σφηνάκι τεκίλα.
3. Ρίχνετε τον κιμά, τη σιλικόνη, το ζωμό τομάτας, τις φρυγανιές, το σκόρδο, το κρεμμύδι, την κάπαρη και τα μπαχαρικά σε ένα μεγάλο μπωλ και ανακατεύετε μέχρι να δέσουν. Μη ρωτάτε πόση ώρα χρειάζεται. Όση ώρα χρειάζεστε με τα ξερά σας.
4. Πίνετε ένα σφηνάκι βότκα.
5. Αφήνετε το μείγμα για περίπου 30'.
6. Πίνετε ένα ποτηράκι ούζο ή ένα ποτηράκι ρακί αν προτιμάτε.
7. Ρίχνετε το αυγό, χωρίς τα τσόφλια, εννοείτε, μαζί με τα ροκανίδια σε ένα μπωλ και ανακατεύετε όση ώρα χρειαστεί, μέχρι να ποτίσουν καλά τα ροκανίδια.
8. Πίνετε ένα σφηνάκι ζαμπούκα.
9. Πλάθετε τα κεφτεδάκια.
10. Επειδή το τελευταία βήμα μπορεί να σας πάρει ώρα, καλύτερα να έχετε ένα Bloody Mary έτοιμο για τις στιγμές που καταπονούνται οι μεις σας από το πλάσιμο και χρειάζεστε κάτι μυοχαλαρωτικό.
11. Προθερμαίνετε το λάδι στους 120°C για 7'.
12. Αν τελείωσε το Bloody Mary, συνεχίστε με μοχίτο.
13. Βουτάτε τα κεφτεδάκια στο αυγό και τα ροκανίδια και τηγανίζετε. Γυρίζετε συχνά τα κεφτεδάκια και τηγανίζεστε μέχρι να πάρουν τα ροκανίδια ένα ζεστό καφετί χρώμα.
14. Σβήστε με κρασί, όχι τα κεφτεδάκια, το μοχίτο.
15. Σερβίρετε.
Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε παρακάτω:
Μπορεί να μην τρώγoνται, κάνουν όμως υπέροχα μπαλάκια του τέννις.
μέρες που είναι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μια από τις κλασικές συνταγές μου, τα κεφτεδάκια à la Chef (και όχι αυτήν την απατεωνιά που είχε ανεβάσει παλιότερα το αδέσποτο). Θα σας περιγράψω τη συνταγή στο γνωστό, λακωνικό μου ύφος.
Υλικά
1/3 kg μοσχαρίσιο κιμά
1/3 kg σιλικόνη σε σκόνη
2 κουταλιές ζωμός τομάτας (προαιρετικά)
6 φρυγανιές τριμμένες
1 μεσαίο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
κάπαρη
Μπαχάρι
Κύμινο - Κανέλα (προαιρετικά)
1 αυγό
1/2 kg φέτες ροκανίδια
νερό
Προετοιμασία
1. Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι και το σκόρδο, αν μπορείτε, αλλιώς στο multi για να τελειώνετε.
2. Πίνετε ένα σφηνάκι τεκίλα.
3. Ρίχνετε τον κιμά, τη σιλικόνη, το ζωμό τομάτας, τις φρυγανιές, το σκόρδο, το κρεμμύδι, την κάπαρη και τα μπαχαρικά σε ένα μεγάλο μπωλ και ανακατεύετε μέχρι να δέσουν. Μη ρωτάτε πόση ώρα χρειάζεται. Όση ώρα χρειάζεστε με τα ξερά σας.
4. Πίνετε ένα σφηνάκι βότκα.
5. Αφήνετε το μείγμα για περίπου 30'.
6. Πίνετε ένα ποτηράκι ούζο ή ένα ποτηράκι ρακί αν προτιμάτε.
7. Ρίχνετε το αυγό, χωρίς τα τσόφλια, εννοείτε, μαζί με τα ροκανίδια σε ένα μπωλ και ανακατεύετε όση ώρα χρειαστεί, μέχρι να ποτίσουν καλά τα ροκανίδια.
8. Πίνετε ένα σφηνάκι ζαμπούκα.
9. Πλάθετε τα κεφτεδάκια.
10. Επειδή το τελευταία βήμα μπορεί να σας πάρει ώρα, καλύτερα να έχετε ένα Bloody Mary έτοιμο για τις στιγμές που καταπονούνται οι μεις σας από το πλάσιμο και χρειάζεστε κάτι μυοχαλαρωτικό.
11. Προθερμαίνετε το λάδι στους 120°C για 7'.
12. Αν τελείωσε το Bloody Mary, συνεχίστε με μοχίτο.
13. Βουτάτε τα κεφτεδάκια στο αυγό και τα ροκανίδια και τηγανίζετε. Γυρίζετε συχνά τα κεφτεδάκια και τηγανίζεστε μέχρι να πάρουν τα ροκανίδια ένα ζεστό καφετί χρώμα.
14. Σβήστε με κρασί, όχι τα κεφτεδάκια, το μοχίτο.
15. Σερβίρετε.
Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε παρακάτω:
Μπορεί να μην τρώγoνται, κάνουν όμως υπέροχα μπαλάκια του τέννις.
Ετικετες
Κεφτεδακια,
Συνταγες,
Φλωρινιωτης,
O chef προτεινει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)