Μπάτσε, γουρούνι, βιογράφε 2

Ο John Gruber επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος και κοιτά ξανά το βιβλίο του Isaacson. Προσθέτω την κριτική του σε αυτή του Siracusa.

It’s not just that Isaacson was wrong about something; it’s that he was wrong about the most important thing in Jobs’s career. There’s a decades-long story arc about the software system started at NeXT that Isaacson completely misses.

Η πρώτη φορά που είδα και έμαθα να χρησιμοποιώ υπολογιστές ως δημιουργικά εργαλεία για μουσική ήταν σε συστήματα της NeXT. Από εκεί μεταπήδησα αργότερα σε Mac. Αισθάνομαι τα λειτουργικά και τα μηχανήματα που βγάζει σήμερα η Apple ως τη "φυσική" συνέχεια εκείνων των συστημάτων. Όσοι έχουν δει το NeXTSTEP και μετά το Mac OS X μπορούν να καταλάβουν τι εννοώ. Και είναι ακριβώς το πως χειρίζεται το κομμάτι της NeXT ο Isaacson που πραγματικά με εξόργισε στο βιβλίο του.

Όπως καταλήγει ο Gruber:

Isaacson’s book may well be the defining resource for Jobs’s personal life — his childhood, his youth, his eccentricities, cruelty, temper, and emotional outbursts. But as regards Jobs’s work, Isaacson leaves the reader profoundly and tragically misinformed.

Μπάτσε, γουρούνι, βιογράφε

Τέλειωσα πριν μερικές μέρες την ανάγνωση του βιβλίου του Walter Isaacson για τον Steve Jobs. Το βιβλίο με άφησε απογοητευμένο. Πρόκειται για ένα βιαστικό, προχειρογραμμένο συμπίλημα, μια επιφανειακή ματιά. Αυτό δηλ. που έχω συνηθίσει να περιμένω ότι μπορεί να κάνει ένας δημοσιογράφος. Ο Isaacson μοιάζει να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τις άφθονες σκανδαλιστικές λεπτομέρειες της ζωής του Jobs αλλά δε φαίνεται να καταλαβαίνει καθόλου για ποιους ακριβώς λόγους ο Jobs ήταν τόσο σημαντική προσωπικότητα, τι είναι αυτό για το οποίο αξίζει να γραφεί ένα βιβλίο για τον άνδρα. Ακόμα χειρότερα, το βιβλίο είναι γεμάτο ανακρίβειες και λάθη που οφείλονται ακριβώς στο ότι ο συγγραφέας δεν καταλαβαίνει κάποια πράγματα. Είναι σα να έγραφε κάποιος ένα βιβλίο πχ για τον Νεύτωνα παραθέτοντας κάθε λεπτομέρεια για το πόσο δύστροπος, στραβός χαρακτήρας ήταν αλλά δεν κατάφερνε να εξηγήσει γιατί τον θυμόμαστε ακόμα σήμερα κι επιπλέον ανέφερε λάθος τους νόμους που διατύπωσε.

Από όσες γνωρίζω την πιο σκληρή αλλά δίκαιη και αναλυτική κριτική για το βιβλίο έκανε το αγαπημένο nerd του εξώστη, ο πολύς John Siracusa, στο πιο πρόσφατο επεισόδιο του Hypercritical. Ο Siracusa δείχνει με παράθεση και σχολιασμό αποσπασμάτων από το βιβλίο πόσο ελλειμματικός και ακατάλληλος για το θέμα είναι ο Isaacson.

Hypercritical ep. 42: The Wrong Guy

Καθώς στο παραπάνω link μιλάει ο άνθρωπος που είπε αυτή την εμπνευσμένη ατάκα η κριτική του δε θα μπορούσε να χωρέσει σε ένα μόνο podcast. Ποιος περιμένει τώρα μέχρι την επόμενη εβδομάδα…