Schubert: Quartett Nr 13, 'Rosamunde', D804 in A moll - 1. Allegro ma non troppo

Απλώς πανέμορφη μουσική.

The stormy, intimate life of a string quartet

Τον τελευταίο καιρό ακούω συχνά κουαρτέτα εγχόρδων. Το κουαρτέτο θεωρείται το δυσκολότερο είδος μουσικής δωματίου και από τα πιο απαιτητικά είδη σύνθεσης. Ηχοχρωματική ομοιογένεια, δυναμική ισορροπία, σαφήνεια στην άρθρωσή των φωνών, είναι ενδεικτικά μερικές από τις μουσικές δυσκολίες και προσκλήσεις που καλείται κάθε σύνολο να ξεπεράσει. Αν προσθέσετε και την προσωπικότητα κάθε μουσικού και τις πολλές και διαφορετικές γνώμες, συνήθως παραπάνω από τέσσερις, τότε είναι κατανοητό γιατί πολλά κουαρτέτα διαλύονται ή τα μέλη τους συναντιούνται μόνο στις πρόβες και τις συναυλίες.

Δύο φορές θυμάμαι να άκουσα κουαρτέτο και να ευχαριστήθηκα τόσο όσο στην εκτέλεση που πρότεινα στην προηγούμενη ανάρτηση. Η δεύτερη, αλλά πρώτη χρονικά, ήταν όταν άκουσα την ηχογράφηση από το κουαρτέτο Borodin των κουαρτέτων του Shostakovitch (υπάρχει και αυτό, αλλά δεν εγγυώμαι). Αυτά που θαύμαζα κυρίως ήταν η ενότητα της έκφρασης και η ομοιογένεια - ισορροπία του ήχου. Δυστυχώς, ζωντανά δε θυμάμαι να έχω ακούσει κάποιο κουαρτέτο και να έχω ευχαριστηθεί. Αφήνοντάς σας, ένας σύντομος ορισμός και ένα ενδιαφέρον άρθρο για τη ζωή ενός κουαρτέτου:

string quartet: a good violinist, a bad violinist, an ex-violinist, and someone who hates violinists, all getting together to complain about composers.

και το άρθρο.

Quartetto en stilo classico

Λίγες φορές απολαμβάνω εκτελέσεις όσο αυτήν που προτείνω σήμερα. Οι αρετές πολλές. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι η σαφήνεια στην άρθρωση του μουσικού λόγου. Ωραίο τέμπο, η κάθε φράση καλά ζυγισμένη, ισορροπία στις γραμμές και στις δυναμικές διαβαθμίσεις. Θα μπορούσα να γράφω πολλά για τον χειρισμό του δοξαριού, αλλά ο chef οφείλει να κρατάει και μερικα μυστικά κλειδωμένα στις κουζίνα του για να μαγεύει την εκλεκτή πελατεία του. Ακούτε το  πρώτο μέρος από Κουαρτέτο op.18, αρ.6 του L. van Beethoven από το Alban Berg Quartett.