Ας αφήσουμε τα πιο σοβαρά (λέμε τώρα) για αργότερα…
Όχι, αγαπητοί αναγνώστες, μη μου λακίσετε. Δεν πρόκειται να αποκαλύψω τις σεξουαλικές μου φαντασιώσεις και να σας φρικάρω τελείως.
Όπως όλοι ξέρετε αύριο το πρωί, παραμονή Χριστουγέννων, βγαίνουν παγανιά οι καλικάντζαροι, δηλαδή τα παιδάκια, να πουν τα κάλαντα. Τέτοιες μέρες τα νεύρα του φτωχού Rowlf γίνονται τσατάλια, κορδέλες κτλ Το κάθε βλαμμένο θα πιάσει το τσίγκινο τρίγωνό του και θα πάρει σβάρνα να τρομοκρατήσει τη γειτονιά με την ερμηνευτική του ταλεντάρα, με φωνή τόσο φάλτσα και στριγκή που ρίχνει μπεκάτσα ανάσκελα (για να μη σχολιάσω και το αριστουργηματικό ρεπερτόριο).
Καθώς μου χτυπούν την πόρτα και ακούω το "να τα πουυυύμε;" φαντασιώνω ότι ανοίγοντας δε θα αντικρίσω τους συνήθεις υπόπτους αλλά θα ξεκινήσει αυτό: