Φαγούρα

Κάτι ενδεικτικό του επιπέδου κάποιων Ελλήνων μουσικών είναι η στάση τους στην ορχήστρα όταν δεν παίζουν. Αμέτρητες είναι οι φορές που έχει τύχει να παρατηρήσω κάποιον βαριεστημένο τύπο να κρύβεται πίσω από το αναλόγιο, σαν αραγμένο μπάρμπα στο καφενείο του χωριού του με το ένα χέρι ανάμεσα στα σκέλια λες και είναι έτοιμος να αρχίσει να τα ξύνει.

Δίνει την εντύπωση κάποιου που ενδιαφέρεται μόνο για το σημείο όπου γρατζουνάει με το δοξάρι του και μετά δε δίνει δεκάρα τι συμβαίνει, χέστηκε κιόλας. Δεν αντιλαμβάνεται πραγματικά τον εαυτό του ως μέλος ενός συνόλου που παράγει κάτι το οποίο έχει συνέχεια και συνέπεια. Δεν καταλαβαίνει πραγματικά τι κάνει και τι είναι.

PSOLA!

Πιστέψτε με, δε βρίζω. Αλήθεια! Ούτε προτείνω τίτλο για τραγούδι του Καρβέλα για την επόμενη Eurovision. Το μόνο που δηλώνω στον αγαπητό Mahler που είχε κάνει και σχετική ανάρτηση είναι ότι ο Farinelli είναι psola.

Πρόκειται για την Pitch-Synchronous Overlap & Add Method, την βασική τεχνική που βρίσκεται πίσω από το ζωντάνεμα  της φωνής του ξακουστού καστράτο στην κινηματογραφική ταινία με το όνομά του. Συγκεκριμένα το πρόγραμμα που χρησιμοποιήθηκε ήταν το Diphone Studio του Ircam που είναι μια πιο ανεπτυγμένη εφαρμογή αυτής της τεχνικής (και γι' αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Farinelli είναι μεγάλη psola).