Καθώς ο Σ.Π.Ρ. κάνει/έκανε πιάνο (τελείωσες βρε ή ακόμα;) θα προτιμήσω να υπενθυμίσω ότι πέρα από την φωνητική μουσική (όπερες, ορατόρια κτλ) και τα άλλα πασίγνωστα έργα του συνθέτη για μεγαλύτερα σύνολα, υπάρχει και η μουσική δωματίου και πιο συγκεκριμένα η μουσική για πληκτροφόρα (ο Handel ήταν εκπληκτικός δεξιοτέχνης).
Το θέμα το έχουμε θίξει ξανά: θεωρώ απαράδεκτο το ότι η μουσική αυτή (μαζί με τη μουσική πολλών άλλων σημαντικών συνθετών της περιόδου) έχει εξοριστεί από την επίσημη διδακτέα ύλη που ορίζει το υπουργείο για τη σχολή του πιάνου (από ολόκληρο το μπαρόκ δίνει Μπαχ, Μπαχ και πάλι Μπαχ ― και ο οποίος έτσι όπως διδάσκεται αποσπασμένος από την υπόλοιπη εποχή του καταντάει μπάχαλο). Πως να το κάνουμε; Αλλιώς θα παίξεις τις Σουίτες του Μπαχ, αν το μόνο πράγμα που έχουν δει τα ματάκια σου είναι Σουίτες Μπαχ και αλλιώς αν δεις και Σουίτες άλλων συνθετών της περιόδου ώστε να σχηματίσεις μια γενικότερη εικόνα, ένα context. Πέρα από αυτό δεν καταλαβαίνω: είναι καλύτερες οι Σουίτες του Μπαχ από τις Σουίτες του Χαίντελ ή του Ραμώ;
Ίσως η σημαντικότερη μουσική για πληκτροφόρα του Handel να είναι οι Οκτώ Σουίτες για Τσέμπαλο (Eight Great Suites) ή αλλιώς 1ος κύκλος από Σουίτες (HWV 426-433). Για τις Σουίτες αυτές ο Handel χρησιμοποίησε έναν αριθμό ήδη έτοιμων, παλιότερων κομματιών μαζί με καινούρια μουσική. Στην πρώτη έκδοση του 1720 εξηγεί πως συγκέντρωσε το υλικό του και αφιερώνει τον 1ο αυτό κύκλο στη νέα του πατρίδα, την Αγγλία:
I have been obliged to publish Some of the following lessons because Surrepticious and incorrect copies of them had got abroad. I have added several new ones to make the Work more usefull which if it meets with a favourable reception: I will Still proceed to publish more reckoning it my duty with my Small talent to Serve a Nation from which I have receiv'd so Generous a Protection.Βάζω αμέσως να ακούσουμε δυο από αυτές και προτρέπω τον Σ.Π.Ρ. να ψάξει να βρει παρτιτούρες για να τις ανακαλύψει καλύτερα. Παίζει ο Murray Perahia, από τους πολύ αγαπημένους πιανίστες του Εξώστη.
Ξεκινούμε με τη 2η Σουίτα σε Φα μείζονα HWV 427. Υπάρχει ένα στοιχείο σε σχέση με την τονικότητα στη Σουίτα αυτή που την κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα (καθώς μάλιστα πρόκειται για μπαρόκ). Μπορείτε να βρείτε την ιδιαιτερότητά της; (για να μην πεταχτεί κανένας μάγειρας εξαιρώ τα muppets από το κουίζ). Στην αρχική της μορφή η Σουίτα είχε πέντε μέρη. Η πέμπτη κίνηση τελικά χρησιμοποιήθηκε ως πρελούντιο στη Σουίτα HWV 442 του δεύτερου κύκλου.
Και κατόπιν ακούμε την 5η Σουίτα σε Μι μείζονα HWV 430. Ειδικά στις ντουμπλ της Άριας ο Perahia με κάνει να ανατριχιάζω κάθε φορά που τον ακούω. Η Σουίτα αρχικά είχε ένα εισαγωγικό πέρασμα με αρπισμούς. Η Άρια είναι γνωστή ως "The Harmonious Blacksmith". Ο περίεργος αυτός τίτλος (που δεν είναι του Handel) οδηγήσε σε μια σειρά από urban legends για την προέλευσή του.