iTunes 11

Να σου και το iTunes 11 σήμερα. Σε γενικές γραμμές το redesign καλοδεχούμενο. Το lifting στο εικονίδιο έκανε όλη τη διαφορά. Το προηγούμενο δε μου άρεζε το άλλαζα με το CandyBar. Ένα παράπονο το έχω με το νέο interface που δε μας αφήνει να δούμε τη βιβλιοθήκη ανά συνθέτη (αλλά τι να κάνουμε της "κλασικής" μας έχουν στο κλάσιμο), pas grave πάντως.

Το άλλο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι στο καινούριο interface όταν ανοίγεις ένα άλμπουμ και σου βγάζει τα tracks έχουν βάλει έναν αλγόριθμο που πάει και κοιτάει τα χρώματα του εξωφύλλου και φτιάχνει από αυτά μια παλέτα τριών χρωμάτων που χρησιμοποιεί για το background και τους τίτλους, διάρκειες κτλ. Έξυπνο, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι λειτουργεί πάντα καλά.

Επιλέγω screenshots που πήρα από τη βιβλιοθήκη μου (κλικ/ταπ στις εικόνες για μεγέθυνση).
Τα παρακάτω (όπως και πάρα πολλά άλλα) νομίζω ότι είναι μια χαρά.

Ακόμα και αυτό βρίσκω ότι λειτουργεί καλά:

Όμως φαίνεται να το μπερδεύουν μερικές φορές τα παλιά εξώφυλλα της Deutsche Grammophon με το μεγάλο κίτρινο πλαίσιο και βραχυκυκλώνει. Πχ εξώφυλλο με το πασίγνωστο Three Flags του Jasper Johns:

Ακόμα χειρότερος κίτρινος όλεθρος:

Κατόπιν έχουμε και λέμε (κατηγορία από meeehhh μέχρι barf):

κτλ κτλ

Για να είμαστε δίκαιοι ορισμένα εξώφυλλα είναι μπλιαχ από μόνα τους (πχ αυτό της Esther Lamneck) οπότε τι να σου κάνει και το iTunes, άλλα άλλες φορές το εξώφυλλο είναι μια χαρά και τα χρώματα δυο τρομάρες. Επίσης τι είναι πάλι αυτό που κάποια βγαίνουν ξεθωριασμένα;

(Άντε μάγειρα ρίχ' το: "με τι κάθεσαι και ασχολείσαι πάλι;")

The state of things

Τι γίνεται με τη Microsoft;
Microsoft has failed
(via)

Όλο αυτό με τη Microsoft μου θυμίζει κάτι άλλο…

Χρειάζεται ο παγκόσμιος ιστός ιδιοκτήτη;

Ο Joe Hewitt απαντά πως χρειάζεται. Η κολεκτιβιστική αριστερά ανατριχιάζει στην ιδέα.

(via Daring Fireball)

Think different is no longer a choice

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Keith Teare στο TechCrunch για το μέλλον της post-PC era.

Να ζήσουμε να τα θυμόμαστε

Σοκ και δέος!
(ή μήπως όχι;)

Συμπληρωματικά:
The Tablet Effect
Ποιος έλεγε ότι η post-PC era δεν υπάρχει;
Άλλο ένα:
Hp's decade-long departure

Ο Horace Dediu στο Asymco αποκαλύπτει μέσα από τις εξαιρετικές του αναλύσεις την ποιητική διάσταση των πραγμάτων.

testing… testing…

Η 8^η Ιουνίου 2011 είναι η World IPv6 Day. Για να δούμε, θα "κρασάρει" το σύμπαν, έφτασαν τα ύστερα κόσμου και άλλα γλαφυρά;

TMI

Εδώ και αρκετά χρόνια παρακολουθώ τα events της Apple με τις παρουσιάσεις νέων προϊόντων. Δε θυμάμαι άλλη φορά να έχουν βγάλει τόσα πολλά μαζί. Η έναρξη του WWDC αποδείχθηκε ένας δίωρος καταιγισμός ανακοινώσεων. Από κάποια στιγμή και μετά δεν είχα ούτε το κουράγιο να αντιδράσω. Θα μας πάρει κάποιο καιρό μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι σημαίνουν όλα όσα παρουσιάστηκαν για το μέλλον της πλατφόρμας.

Από την άλλη με στενοχώρησε η εικόνα του Steve Jobs. Καταβεβλημένος περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έδειχνε έτοιμος να καταρρεύσει, ακόμα και η φωνή του αλλαγμένη ―καταλάβαινες ότι δυσκολευόταν και στην άρθρωση.

Video stream της παρουσίασης μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ρυθμίσεις, ρυθμίσεις, ρυθμίσεις

(…κατά το developers, developers, developers)

Τόσο καιρό η εμφάνιση του blog είχε παραμείνει η ίδια, προχθές κάναμε μια ανανέωση. Όχι, τίποτα δραματικό. Άνοιξα λοιπόν το blog στους web browsers που έχω εγκατεστημένους (Safari 5 και Firefox 4). Έβαλα και τον Σουηδό να τσεκάρει τι γίνεται και με τον Chrome που χρησιμοποιεί. Όλα καλά, αλλά τα τεστ είχαν γίνει στο Mac OS, ήθελα να δω τι γίνεται και στα Windows.

Πήρα βαθιά ανάσα, έκλεισα τη μύτη και άνοιξα το Parallels για να ανεβάσω τα Windows. Ήδη από το Login screen είχα αρχίσει να σιχτιρίζω τον Bill Gates και όλο του το σόι. Με περισσή αηδία άνοιξα τον Internet Explorer και έβαλα να φορτώσει το blog. Μόλις εμφανίστηκε το κείμενο στην οθόνη μια κραυγή αποτροπιασμού μου ξέφυγε. Το ότι ο μηχανισμός που κάνει rendering τις γραμματοσειρές στα Windows είναι για τα μπάζα το ήξερα, αλλά αυτό που έβλεπα έκανε τα μάτια μου να πονούν. Ήταν πολύ χειρότερα από αυτό που θυμόμουν.

Αναβάθμιση

Στο τμήμα επισκευών στο ΠΛΑΙΣΙΟ. Ένα σταθερό τηλέφωνο που είχα πάρει είχε χαλάσει και περίμενα στην ουρά να το δώσω για επισκευή (ίσχυε ακόμα η εγγύηση). Μπροστά μου ένας κύριος με ένα laptop. Έφτασε η σειρά του και ο υπάλληλος από το service τον ρώτησε ποιο είναι το πρόβλημα. Αυτός απάντησε ότι δεν λειτουργεί το Windows Update (ή όπως αλλιώς λέγεται, δεν θυμάμαι), δεν μπορούσε να κατεβάσει τις αναβαθμίσεις της Microsoft. Η απάντηση του υπαλλήλου ήταν περίπου: "Α δεν είναι τίποτα αυτό. Καλύτερα. Μην τα περνάτε τα Updates θα σας χαλάσουν το σύστημα. Προκαλούν conflicts". Ο κύριος έσκυψε το κεφάλι με στωικότητα μάζεψε το μηχάνημά του κι έφυγε χωρίς να πει λέξη. Ε σου λέει, έτσι είναι η τεχνολογία, δεν είναι να παίζουμε με αυτά τα πράματα.

Σκεφτόμουν ότι οποιοσδήποτε Mac χρήστης στη θέση του θα αντιδρούσε. Τι θα πει καλύτερα που δεν λειτουργούν τα αυτόματα Updates; Του το πούλησαν το μηχάνημα μαζί με το λογισμικό να έχει τη συγκεκριμένη λειτουργία ή όχι; (που εξάλλου είναι βασική λειτουργία του συστήματος) Τι θα πει τα Updates θα χαλάσουν το σύστημα; Υποτίθεται ότι κάνουν το ακριβώς ανάποδο, διορθώνουν bugs, προσθέτουν security patches κτλ Κι όμως αρκετός κόσμος στα Windows από ότι φαίνεται έχει εκπαιδευτεί να φοβάται τις αναβαθμίσεις του λειτουργικού. Δεν ξέρω αν για αυτό ευθύνεται η Microsoft, οι κατασκευαστές hardware ή οι retailers, αλλά το βρίσκω απαράδεκτο. Αυτό που μου κάνει περισσότερο εντύπωση είναι η σιωπηρή ανοχή των χρηστών για αυτή την κατάσταση.

(Το software update του Mac OS με πληροφορεί ότι κυκλοφόρησε το αναμενόμενο 10.6.5 update. Θα βάλω να εγκατασταθεί, δεν ξέρω τι και πως ακριβώς βελτιώνει/διορθώνει, διαβάζω το κείμενο της Apple που είναι μια γενική περιγραφή και μου φτάνει, εξάλλου δεν έχω ούτε τις γνώσεις ούτε τη διάθεση να κάθομαι να ελέγχω τέτοια πράγματα αλλά ποτέ δεν έχω ενδοιασμούς για το αν θα περάσω ή όχι τις αναβαθμίσεις. Υπάρχει εμπιστοσύνη ― αλλά και απαίτηση ― από την προηγούμενη εμπειρία ότι όλα θα πάνε καλά, δε θα υπάρξουν "conflicts", ούτε θα χαλάσει κάτι).