Ομοιότης

Supposition on the Finder icon
δίγλωσσο post ιταλικά/αγγλικά, via Daring Fireball

O Magnum Mysterium

Όσο κι αν έχω προσπαθήσει, η μουσική του Magnus Lindberg παραμένει για μένα μυστήριο. Όχι από τα γοητευτικά. Πρόκειται για έναν σύγχρονο Wagner. Λέει, λέει, σταματημό δεν έχει, αλλά είναι αδύνατον να καταλάβω τι λέει και που το πάει. Με μπουκώνει, με πνίγει, χωρίς κανένα λόγο.

Θεωρώ ότι κοινό χαρακτηριστικό των μεγάλων συνθετών είναι η σαφήνεια. Ποτέ δεν έχεις απορία για το τι θέλει να πει ο ποιητής όταν ακούς Bach, Mozart, Beethoven, Stravinsky, Ligeti. Είναι αυτό που είναι, η μουσική σε πείθει. Υπάρχει αυτή η αίσθηση που ο Cage περιγράφει ως "συνέχεια [των ήχων] που αποκλείει κάθε άλλη συνέχεια". Λες μέσα σου, "ναι, έτσι είναι, τέλειο, όπως το έγραψε, δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς".

Όταν πρέπει να καταβάλω δύναμη για να παρακολουθώ τι συμβαίνει κι αν χρειάζεται να κρατάω σημειώσεις για να σχηματίζω κάποια εντύπωση λογικής/αισθητικής συνέχειας τότε κάτι έχει πάει πολύ στραβά και όχι από μέρους των ακροατών.

Όποιος πραγματικά μπορεί να καταλάβει με απλή ακρόαση τι συμβαίνει πχ στο παρακάτω κερδίζει τον μόνιμο θαυμασμό μου. Του υποκλίνομαι (και τον παρακαλώ να με διαφωτίσει):

"…as a composer you don't want to do ambiguous things, you want to do clear things…"

μας έπεισες τώρα…

I saw daddy kissing Santa Claus

Μαναβική

(via Engadget)

Αντιχρονισμός

―Ξέρεις, Κυβέλη, εξακολούθησε, το κάθε τι στον κόσμο γίνεται παρά λίγο, κατά προσέγγιση, με αποτζιατούρες.

Πρώτη φορά την έλεγε με τ' όνομά της. Ήταν αλλόκοτο, αυστηρό, ξένο.

Ίσως και κάπως αστείο.

―Κάτι χειρότερο. Γίνεται á contre-temps. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις. Όπως στη μουσική. Να, έρχεται άδοξα στην αδύνατη στιγμή, όταν δεν το ζητάς ακόμα ή δεν το ζητάς πια, κι έτσι πλέκεται, μια ατέλειωτη, αξεδιάλυτη παρεξήγηση. Αυτό έγινε και μεταξύ μας. Όταν σ' αγαπούσα ήσουν αδιάφορη. Τώρα πια είναι αργά. Δε γίνεται τίποτα, στο είπα. Ο Χαρισιάδης θα μπορούσε θαυμάσια να παραστήσει την ζωή σαν ένα θέμα με συγκοπές και αποτζιατούρες. Αυτό, άλλωστε, είναι και το μεταφυσικό νόημα της τζαζ. Οι αντιχρονισμοί, που αποτελούν τη ρυθμική της βάση, καθώς και οι διαφωνίες, στο αρμονικό επίπεδο, είναι ακριβώς η έκφραση αυτής της αλυσίδας των απωθήσεων και των πόθων που δεν μπορούν να συγχρονιστούν. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις…

Μιμίκα Κρανάκη, Contre-temps

Ornette Coleman: Lonely Woman

Eine kleine imperialistische Musik

Για την ανάγνωση

Διάβασα αυτό το ωραίο κείμενο για τις αναγνωστικές συνήθειες και τους e-readers του Alexander Chee και μου ήρθε στο νου μια σχετική ανάρτηση του Σ.Π.Ρ.